Hoe schrijf ik een  zelfhulpboek?

 

  1. Inleiding

Het begon allemaal op een onverwacht moment. Ik logeerde in een hotel en kon de slaap niet vatten. Er was te veel lawaai om mij heen. Overal in het hotel werden kranen open- en dichtgedraaid, badkuipen en stortbakken gevuld en geleegd, alom fungeerden liftkokers als klankkasten en rolden de bagagetrolleys luidruchtig door de hotelgangen. Ik lag klaarwakker medelijden met mezelf te krijgen. Mogelijkheden om mezelf te troosten vond ik niet zo gauw. Zelfhypnose, denkbeeldige schapen tellen, proberen niet aan een gele taxi of blauwe uien te denken, niets hielp, ik bleef klaar- en klaarwakker.

 

Totdat ik zo maar op het idee kwam om te gaan mediteren. Dat had ik nog nooit in mijn leven gedaan. Op goed geluk ademde ik zes tellen in en zes tellen uit en concentreerde me op de lucht die ik binnensnoof en mijn neus weer uitjoeg. Ik concentreerde me op het nu, dat nergens was, maar dat uit de toekomst werd aangevoerd, vorm kreeg en vervolgens in een verleden weer verdween. Ik besefte al snel dat ik had leren mediteren. Van slapen kwam die nacht niet veel meer, opgewonden als ik was bij het besef mezelf van een ongemak te hebben afgeholpen. Ik besloot er een boek over te gaan schrijven. Een doe-het-zelf-boek tegen zelfmedelijden en andere ondeugden annex ongemakken. Sinds die tijd leef ik van de opbrengst van mijn schrijverij, mijn tapes en mijn dure workshops.

 

  1. Wat is een zelfhulpboek?

Een zelfhulpboek is snelle, effectieve, universele, schriftelijke begeleiding, die anderen helpt om kleine stoor- en hindernissen in hun dagelijks leven op te ruimen. Niets is gemakkelijker dan dit. Het betekent dat je jouw lezers vragen stelt die je niet zelf hoeft te beantwoorden. Je geeft goede raad, maar hoeft niet altijd zelf het goede voorbeeld te geven. Wie een zelfhulpboek koopt, is een arme sloeber met te veel geld, die het zelf niet alleen af kan. Zo iemand kun je van alles wijs maken en vaakt helpt het nog ook.

Er is een grote vraag naar dit soort lektuur. Terwijl er alom wordt geklaagd over de ontlezing, vliegen de therapeutische werkjes over de tooonbank. Wie kampt met zaken als verslaving, melancholie, verliefdheid, liefdesverdriet, dwanggedachten, nervositeit, pleinvrees, engtevrees, eigenwijsheid, besluiteloosheid, procrastinatie, minderwaardigheidscomplexen, ochtendhumeur, lusteloosheid, regelzucht, adhd, pech onderweg, bijgeloof, verlegenheid en andere obstakels die een gelukkig leven in de weg staan, zoekt veelal zijn heil bij de boekhandel. Na hagiografieën over sporthelden en leesboeken die in DWDD worden uitgevent, vormen ze het populairste genre. Het is daarmee ook één van de meest winstgevende genres. Er valt geld mee te verdienen.

Het schrijven van een zelfhulpboek is niet alleen lucratief, maar ook bijzonder heilzaam: het houdt je van de straat, maar het verbetert eveneens je eigen geestelijke gezondheid. Iemand die zijn eigen psychiater speelt, heeft het voordeel dat de therapeut de patient redelijk goed kent en dus ook weet wat goed voor hem is. De beste psychiater ben je zelf. Vandaar dat we in deze methode uitgaan van de ultieme zelfhulp, de hulp die je voor 100% zelf aan jezelf verleent. Ziehier mijn geheim: mijn eerste zelfhulpboek schreef ik voor mezelf. Ik laat hier een gedeelte van volgen als illustratie en bewijs van het succes van mijn methode. Verbeter de wereld, begin met jezelf. Ik zal laten zien hoe ik bij mezelf te rade ging en mezelf nuttige en heilzame adviezen verschafte, aangaande de zeven hoofdzonden en enkele andere lastige ondeugden.

 

  1. Superbia, hoogmoed of ijdelheid 

Wat is er nou eigenlijk tegen een beetje hoogmoed? Niet elke hoogmoedlijder gaat eraan kapot. Je kunt er heel oud mee worden, kijk maar naar Harry Mulisch. Wie per se hoog moet, zoals Lucifer of Icarus, kan laag vallen, constateren we met enige, door afgunst (een andere hoofdzonde) aangewakkerde voldoening, maar die vlieger gaat niet altijd op. Een beetje hoogmoed is goed voor het zelfvertrouwen en dat is de beste garantie voor succes. Hé daar, jij bent niet zo maar de eerste de beste! Kop op!

Maar je kunt het ook te hoog in je bol krijgen en zodra die boven het maaiveld uitsteekt, is het mis. Zonde van je hoofd. Dan zul je moeten inbinden, dan moet de hoogmoed ootmoed worden, of deemoed. Bescheidenheid siert de mens. Hoe krijg je die?

Doe als volgt: trek gemakkelijke kleren aan, zoek een stil plekje, zet je neer op een kussen op de grond, kruis de benen en bedenk dat je stof bent en tot stof zult wederkeren. Zo is het alle vorige glorie der wereld vergaan. Of hoop je soms na jeoverlijden nog een tevreden wandelingetje langs alle standbeelden en straatnaambordjes met jouw naam te kunnen maken?

Adem diep in en bedenk dat je daarmee moleculen en atomen naar binnen zuigt die onderdeel waren van je voorgangers: as-, gas- en stofdeeltjes van overleden medemensen, die dachten dat ze heel wat waren. Adem diep uit en geniet van het besef dat het jouw beurt nog niet is.

Ga daarna je toilet een goede beurt geven.

 

  1. Avaritia, hebzucht

De drijfveer van onze economie, de pijler waarop de welvaart rust, onze enige troost en toeverlaat als ons welzijn te wensen overlaat, is de Mammon. Het woord schijnt Syrisch te zijn voor geld of rijkdom, of is misschien de naam voor een of andere god uit de oudheid. En sinds we gehoord hebben dat we geen twee heren kunnen dienen, niet zowel Onze Lieve Heer als die andere, mindere god, proberen we de laatste zo veel mogelijk ter wille te zijn. We blijven stevig met onze voeten staan in het slijk der aarde. Om te kunnen hebben moet je zien te krijgen. Dat kan op onrechtmatige wijze door te stelen, op te lichten, af te persen en belasting te ontduiken. Het kan ook op eerlijke wijze, door je uit de naad te werken en belasting te ontduiken. Van beide manieren kun je heel ongelukkig worden. Doordat je door de mand valt of doordat je vanwege het zweet jouws aanschijns slecht kunt zien hoe mooi het leven is. Daarom moet je er wat aan gaan doen.

Zoek een rustig plekje in de natuur, liefst met een enigszins toonbaar uitzicht. Ga zitten, kruis de benen en bedenk dat er nog jaren lang hebbedingen als iPhones, Blueray-spelers, SUV's, aftrekbare villa's en belastingontduikboten kunnen worden vervaardigd, maar dat waar je op uitkijkt, dat stukje natuur, waar jij ook deel van bent, slechts eenmalig in de aanbieding is.

Ga daarna, liefst de volgende morgen nog, waarnemen hoe voor niets de zon opkomt.

 

  1. Luxuria, wellust of onkuisheid

Eén van de grootste geschenken waarmee Moeder Natuur ons heeft bedacht, is de seks. Seks 'is een schone zaak en geeft het menschdom groot vermaak'. Het geeft (mits juist toegepast) een aangename opwinding en een groot gevoel van welbehagen. Het is een mooie manier om uiting te geven aan tedere gevoelens voor elkaar en het is bovendien nog een aangename manier om bij te dragen aan het voortbestaan van de mensheid. Zoals veel natuurproducten is het van oorsprong gratis, maar kan het ook als ruilmiddel worden gebruikt.

Er zijn lieden die seksgenot willen verbieden. Nogal inconsequent aangezien zij die beperking niet opleggen aan bijvoorbeeld lekker eten en drinken, iets wat eveneens aan een levensbehoefte tegemoet komt.

Echter, zoals je in eten en drinken kunt zwelgen, zo kun je dat ook in seks. Elke overdaad schaadt, of je nou om de drie seconden aan seks denkt, of binnen de kortste keren in Spanje 1003 dames hebt verwend. De overdaad maakt van de lieve lust een wellust, waar je aan verslaafd kunt raken.

Mocht je het gevoel krijgen niet meer zonder te kunnen, doe dan het volgende. Zoek een rustig plekje, ga zitten op een kussen op de grond, kruis de benen en adem rustig in en uit. Probeer vooral niet de gedachte aan seks te verjagen, want die keert dan in volle hevigheid terug. Denk 15 minuten aan alles en 15 minuten aan nog wat.

Ga daarna doen wat je niet laten kunt.

 

  1. Invidia, afgunst

⁃Waarom hij wel en ik niet? Wat heeft die ander wat ik niet heb? Ik kan best de zon in het water zien schijnen, maar het moet niet te gek worden. Ik mag toch ook eens een keertje mazzel hebben?

⁃Waarom eigenlijk?

⁃Nou gewoon, omdat ik net zo goed ben als die ander.

⁃Hoe weet je dat?

⁃Ik ben een sympathiek persoon, ik heb respect voor iedereen, ik werk hard en doe veel goed.

⁃Dan verdien je soms ook een extraatje?

⁃Ja, eigenlijk wel. Daar heb ik best wel recht op.

⁃Volgens welke bepalingen? Zijn daar regels voor?

⁃Nee, maar ik heb geleerd, dat een mens alles kan bereiken, als hij zijn best maar doet.

⁃Kun je dat ook bewijzen?

⁃Kijk maar naar mijzelf. Alles wat ik heb en ben, al mijn succes heb ik aan mijzelf te danken.

⁃En als het met iemand niet goed gaat, heeft die het ook aan zichzelf te danken?

⁃Ja, dat moet dan wel.

⁃Dus als het met een ander beter gaat dan met jou, dan heeft hij beter zijn best gedaan dan jij? Klopt dat?

⁃Inderdaad.

⁃Dat betekent dus dat jouw afgunst nergens op slaat.

⁃Maar...

⁃Weet je wat jij moet doen? Een terrasje aan het water opzoeken, een Belgisch biertje bestellen en genieten van de zon die in het water schijnt.

⁃Dat is goed, maar jij gaat mee en ik trakteer.

 

  1. Gula, gulzigheid, vraatzucht

Aangekomen bij de vraatzucht moeten we voorzichtig concluderen dat de zeven hoofdzonden aan revisie toe zijn. Een hoofdzonde is iets waarvoor je pas later, in het hiernamaals of de hel, gestraft wordt. In de Inferno van Dante worden vreetzakken geteisterd door het geblaf van Cerberus, de hellehond, die zich daarna aan hen te goed doet. Voor elke hoofdzonde is er in de Hel namelijk een eigen afdeling en een eigen vergelding, 'ripasso', die in overeenstemming is met de hoofdzonde. Wie vreet, zal gevreten worden.

Vraatzucht straft tegenwoordig zichzelf, want ze maakt dik. Gewichtstoename wordt meestal als een straf ervaren en anders wel de remedies: diëten of het zweterige bewegen dat fitness heet. Tot overmaat van ramp hebben we door verschillende oorzaken last van vraatzucht. De voornaamste is weer ons gevoel van onbehagen. We grijpen naar de chocoladekoekjes als we ons onbehaaglijk voelen. Wat is er tegen te doen?

Genoeg. Doe als volgt: trek gemakkelijke kleren aan, zoek een stil plekje, zet je neer op een kussen op de grond, kruis de benen en concentreer je op het eigen lijf. Waar zit die honger? Knort je maag? Heb je een leeg gevoel? Waar zit dat gevoel? Graaf dieper en dieper en je zult niet je honger tegenkomen, maar je onbehagen. En als je dat gevonden heb, probeer dan deze vraag te beantwoorden: hoe kun je nou hongerig blijven als je jezelf op zit te vreten?

 

  1. Ira, woede

Een tiental jaar geleden schreef de toen 93-jarige Stéphane Hessel een pamflet, 'Indignez Vous!' Daarin riep hij de jeugd op om maar eens goed boos te worden. Hessel is een joodse Fransman met een vlekkeloze, eerbiedwaardige reputatie. Hij ontsnapte twee keer uit een concentratiekamp, werkte mee aan de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en was geruime tijd ambassadeur van Frankrijk.

Hessel roept de jeugd op om te protesteren tegen de afbraak van de sociale zekerheid (terwijl er nog nooit zo veel kapitaal aanwezig is geweest), over de persvrijheid die in gevaar is nu alle media in handen zijn van grote concerns of dwaze dictators, over de groeiende kloof tussen arm en rijk, over de onwil om iets te doen tegen de opwarming van de aarde, over de behandeling van vluchtelingen en de graaimentaliteit van de financiële wereld.

Er bestaat een Frans spreekwoord dat zegt: 'Qui se fâche, perd', wie boos wordt, verliest. Wie in woede ontsteekt, verliest al snel zijn zelfbeheersing en lijdt daarmee gezichtsverlies. Wie zijn gezicht verliest, verliest zijn geloofwaardigheid en zal weinig indruk maken met zijn boodschap.

Wat nu te doen als je gevolg wil geven aan Hessels oproep?

Dit: trek gemakkelijke kleren aan, zoek een stil plekje, zet je neer op een kussen op de grond, kruis de benen, denk aan de bezwaren die Hessel oppert tegen deze tijd en word maar eens goed boos.

Ga daarna vastberaden maar beheerst de wereld verbeteren.

 

  1. Acedia, luiheid, gemakzucht

Luiheid hoeft niet altijd een slechte eigenschap te zijn. Mensen mogen best wel eens hun gemak ervan nemen, want het gemak dient de mens. Doe je iets met gemak, dan kost het je nu eenmaal weinig inspanning. Dat wil echter niet meteen zeggen dat werken voor de dommen is. Zo ver wil ik niet gaan, lui als ik ben.

Luiheid is af en toe uitermate functioneel. Luiheid brengt lucht, rust, ontspanning, reflectie en daarmee inzicht. Eigenlijk zou iedereen op zijn tijd verplicht moeten luieren, maar dan ook echt luieren, helemaal niets doen. Vooral niet rusteloos in de file staan op zoek naar rustoorden, vooral niet in benauwde vliegtuigen kruipen op weg naar lawaaierige vakantieoorden, vooral niet tot rust komen door hart en lever met alcohol te ondermijnen, gewoon niets doen. Woe wei. Zoek een rustig plekje, ga zitten op een kussen op de grond, kruis de benen en adem rustig in en uit. Luister naar de stilte om je heen en het geruis van je adem.

Ga daarna al die luiwammesen en lammelingen op kantoor maar eens een veeg uit de pan verkopen.

 

  1. Verlegenheid

In 1978 verscheen er in New York een boek, getiteld Shy? Het was geschreven door dr. Michael Girodo, hoofd van een befaamde kliniek, 'waar hij met groot succes de meest verlegen mensen mensen leert zich zelfverzekerd en ongedwongen te gedragen', aldus de flaptekst van de Nederlandse vertaling. Die vertaling wordt nog wel eens aangetroffen op rommelmarkten en in tweedehandsboekenkramen en zorgt vaak voor een spontane lach. Boekenclub ECI heeft het werk namelijk van de volgende titel voorzien: 'Bent u verlegen? Maak er een eind aan!' Het lachen vergaat de lezer overigens als hij reeds op de vierde pagina de geschiedenis leest van ene Bob, die zich uit verlegenheid ontpopt als seriemoordenaar.

Waar gaat het om? Verlegenheid vloeit voort uit de angst om afgewezen te worden, als gesprekspartner, als minnaar, als medemens die ertoe doet. Afgewezen worden zorgt voor gezichtsverlies, hetgeen weer resulteert in een gebrek aan zelfvertrouwen. Ten onrechte.

Het zijn de anderen die jou afwijzen. De hel, dat zijn de anderen! Zij zijn het die jou verlegen maken, die jou naar aandacht en genegenheid laten hengelen. Wie denken die rotzakken eigenlijk wel dat ze zijn dat ze jou zo snel links laten liggen, op zoek naar beter gezelschap? Beduusden en bedeesden aller landen, geef die lui hun vet! Laat ze een poepie ruiken, eis aandacht in plaats van erom te zeuren. Begin een PR-campagne voor jezelf, geen charmeoffensief, maar een guerrillaoorlog. It you can't join 'm, win 'm. Doe het wel geweldloos, want één verlegen seriemoordenaar is genoeg.

 

  1. Minderwaardigheidscomplex

Wij citeren hier slechts het gedicht van de beroemde minor poet Dick Hyacinthus.

 

Ik heb een minderwaardigheidscomplex.

Nou ja, complex.. wel heel bescheiden dan, een kleintje.

Niet noemenswaard, geen zwaar kaliber, meer een schijntje.

't Is bijna geen complex, meer een reflex.

 

Ik heb een minderwaardigheidscomplex.

Ik mag er eigenlijk geen ophef over maken

En daarom stijgt het schaamrood mij naar de kaken,

Dat ik me druk maak om zoiets futiels en geks.

 

Ik heb een minderwaardigheidscomplex.

Dat ik vergeefs heb geprobeerd om te verbergen.

En die mislukking zal me lang nog blijven tergen

Als nummer zoveel in een lange reeks echecs.

 

Ik ben met onbeduidendheid behekst.

Maar wie ben ik dan wel, om daarover te klagen?

En wie ben ik dan weer, om dat te durven vragen?

Wie heeft er hier een minderwaardigheidscomplex?

 

  1. Melancholie

Cynici definiëren melancholie wel eens als een depressie met een duur pak aan, of gestileerde zwaarmoedigheid. Melancholie komt voor in de kunst als Weltschmerz, onbestemd droevig verlangen, ennui, mal de siècle, blues, duende, Fernweh, saudade, fado, noem maar op. Allemaal aanstellerij, zou je zeggen, een neiging naar het droevige omwille van het feit dat droefheid op haar best ook een mooi, nobel gevoel kan zijn. Droevige muziek wint het in populariteit waarschijnlijk met gemak van vrolijke en in het geheel niet doordat we zo geconditioneerd zijn in uitvaartcentra en crematoria.

De Grieken weten de kwaal aan een teveel zwarte gal (μελας, χολη), in de middeleeuwen zag men er een aandoening voor monniken in, voortvloeiend uit een gevoel van verveling, en in de latere tijd wist men het gewoon niet meer en bestonden er honderden theorieën over dit euvel.

Hoe schadelijk is melancholie? Zo lang het zondagse pak haar omhult, vrij onschadelijk. Onbestemde, ietwat droevige gevoelens monden soms uit in mooie muziek, stemmige gedichten, fraaie staaltjes beeldende kunst, en nog veel meer niet direct verfoeilijke zaken.

Vraag je bij melancholie daarom eerst in gemoede af, of je er last van hebt, of dat het gevoel je alleen maar afhoudt van nuttige of noodzakelijke bezigheden. Heb je er last van, ga dan naar een film van Woody Allen kijken of ga stante pede voortijdig je verjaardag vieren. Heb je er geen last van, zet dan Tchaikowsky of the Cowboy Junkies op en geniet ervan! Jank ze, en veel plezier!

 

  1. Ochtendhumeur

Er bestaat nog steeds geen antidepressivum dat iets uitricht tegen ochtendhumeur. Gelukkig weet internet raad. Het staat vol nuttige tips ter bestrijding van dit hardnekkige ongemak. De vraag is alleen of die helpen. We zoeken het even voor u uit:

1.  'Zorg voor voldoende nachtrust'. Hebben we uitgeprobeerd door uit te   slapen. Succes gering, het ochtendhumeur verplaatste zich naar middag of avond.

2. ' Maak je lijf wakker door een glas water te drinken.' Nog beter is het, het        water over je hoofd uit te gieten.

  1. 'Zet een leuk muziekje op als je net wakker bent.' Test gestaakt na hevig protest huisgenoten.
  2. Sta eerder op.' Eerder dan wie|? Is overigens in strijd met tip 1.
  3. 'Ontbijt en beweeg.' Te veel beweging tijdens maaltijden levert maagzuur op.
  4. 'Maak het gemakkelijk voor jezelf.' Inderdaad, een gouden tip!
  5. 'Plan je dag vooruit.' Ook hier valt mee in te stemmen. Achteruit plannen levert inderdaad niks op.
  6. 'Manage je eigen ochtendhumeur.' Dat is inderdaad gemakkelijker dan je bemoeien met het matineuze pesthumeur van een ander. Verder is het een heel karwei, dat ge-manage, waar je ook niet bepaald vrolijk van wordt.

Samengevat: niet alle raadgevingen zijn nuttig. Ze dienen dan ook aangevuld te worden met de volgende:

  1. Beleef je ochtendhumeur zo lang mogelijk slaapdronken.
  2. Als dit niet helpt, verplaats de activiteiten die het liefdesleven betreffen naar de ochtenduren.
  3. Mocht dit ook niet helpen, dan rest er nog maar één ding: nooit meer wakker worden.

 

  1. Liefdesverdriet

Niemand geniet van liefdesverdriet. Hoewel: er bestaat een populaire internetradiozender, vroeger een radioprogramma, Candlelight genaamd, waarin een DJ al sinds eeuwen gedichten voorleest van luisteraars. Met omfloerste stem declameert deze Jan van Veen, steeds op dezelfde smartelijke wijze, al dan niet berijmde stukjes liefdesverdriet, terwijl de onovertroffen componist Annunzio Paolo Montovani (1905 – 1990) zijn mierzoete muzak zachtjes op de achtergrond laat meegalmen. Veel gedichten worden aangekondigd als het product van iemand die anoniem wil blijven, dragen de titel 'Waarom?' en bevatten gemiddeld zes maal het woord 'eenzaam'. Veel gedichten werken op de lachspieren, maar dat verklaart niet het succes van het programma. De populariteit moet het gevolg zijn van de tevredenheid van de luisteraars die zich in het uitgezonden verdriet herkennen en daar troost uit weten te putten en bovendien van de inzenders die een dankbare uitlaatklep hebben gevonden voor hun amoureuze sores.

Poëzie kan dus heel veel soelaas bieden in geval van 'ludduvuddu'. Het van je afschrijven van chagrin d'amour heeft echter nog meer voordelen. Zo kun je diegene die jou het liefdesverdriet heeft bezorgd, met je pennenvrucht misschien tot andere gedachten brengen. Je kunt proberen om je ellende in taal te stileren en de serieuze dichtkunst gaan beoefenen. Inzenden naar Candlelight kan altijd, maar de amusementswereld zit soms ook verlegen om wat licht droevige liefdesliedjes. Ne me quitte pas! Stel me niet teleur. Sla munt uit je zielenpijn. Pak de pen en creëer!

 

  1. Verstrooidheid

Het leven is mooi, maar zo voorbij. Voor je het weet, behoor je tot het verleden. Het is daarom zaak om heel bewust in het heden te leven. Verstrooidheid is uit den boze, want ze is niet alleen oorzaak voor allerlei vervelende zaken en schaamrood op de beide kaken, maar ook weerhoudt ze ons ervan, van elk moment van het leven te genieten. Verstrooidheid heeft verschillende oorzaken, maar de voornaamste is wel een teveel aan aandacht voor verleden of toekomst. Pijnlijke of mooie herinneringen zorgen ervoor dat je bent afgeleid van al die dagelijkse noodzakelijkheden. Sleutels, kledingstukken, mobieltjes verdwijnen plotseling doordat de eigenaar met zijn gedachten in tijd en ruimte aan het zwerven is.

Verstrooidheid is ook een vorm van slordigheid, een nonchalante manier om met je aandacht om te gaan. Alles en iedereen om je heen schreeuwt om aandacht en dan is het lastig die goed te verdelen.

Zaken als Zen, mindfulness, mediteren zijn in wezen oefeningen in het bewuster hanteren van aandacht. Er bestaan overigens een eenvoudigere manier. Maak elke dag een lijstje van vijf kleine karweitjes en neem je voor om die uiterst nauwgezet uit te voeren: een mail zonder taalfouten, een perfecte cappuccino, het schoonmaken van een toiletpot, het maken van aantekeningen zonder te vervallen in de gebruikelijke hanenpoten, een belangstellend gesprek met een collega. Verstrooi niet, concentreer je, geniet er desnoods van.

Hartelijk dank voor je aandacht.

 

  1. Procrastinatie

Uitstellen tot morgen lijkt heel onschuldig maar na morgen is er weer een dag en daarna rijgen de morgens zich eindeloos aaneen. Vandaar ons spreekwoord dat van uitstel afstel komt. Daarom gaan we onze neiging tot procrastinatie stevig aanpakken. Allereerst maken we een plan de campagne, een antiprocrastinatieplan.

 

Hoe schrijf je een antiprocrastinatieplan?

  1. Ga op een comfortabele stoel zitten, voor je computer.
  2. Check je e-mail, Linkedin, Facebook en Instagram
  3. Leeg de prullenbak van je computer.
  4. Open je tekstverwerkingsprogramma.
  5. Google het woord 'procrastinatie'.
  6. Kopieer zo veel mogelijk van wat je vindt.
  7. Check je e-mail.
  8. Bel een paar vrienden op om te zeggen dat je lekker bezig bent..
  9. Ga een  glas water drinken.
  10. Start Spotify en zoek stemmige muziek op.
  11. Zorg ervoor dat je blaas leeg is.
  12. Was je handen.
  13. Maak een ommetje om er weer in te komen.
  14. Check je e-mail.
  15. Bezoek YouTube.
  16. Download enkele nuttige programmaatjes.
  17. Ga naar bored.com.
  18. Maak weer een ommetje om beter te kunnen nadenken.
  19. Probeer je nu echt te concentreren.
  20. Sla drie keer hard op je bureaublad, kreun en rek je uit.
  21. Bezoek de koelkast om het geknor in je maag te stoppen.
  22. Bel een vriend/vriendin om je nood te klagen.
  23. Keer weer terug achter de computer.
  24. Zet de virusscanner aan het werk.
  25. Kijk uit het raam om te zien of de zon al opkomt....

 

  1. Pech

Pech krijg je onderweg. Niet alleen met de caravan op weg naar Zuid-Frankrijk, maar gewoon onderweg van de wieg naar je laatste rustplaats. Pech kan je zelfs versneld naar die laatste plek vervoeren. Dat is de superpech. De andere soorten pech kunnen veelal worden verholpen, hoewel er nog genoeg blijvende gevolgen bekend zijn. Mensen die pech hebben, denken vaak: ‘Waarom ik? Dit is toch niet rechtvaardig?’ Dat klopt, maar pech is ook niet onrechtvaardig en kan evenmin eerlijk verdeeld worden onder alle gegadigden. Erger nog: pech is niet te voorkomen. Er is nog nooit iemand geweest die heeft kunnen zeggen: ‘Daar heb ik toch mooi een geval van dikke pech weten te omzeilen.’

Het enige wat helpt bij pech is fatalisme. Die is moeilijk op te brengen in een tijd waarin alle media verkondigen dat fortuin, rijkdom en geluk binnen handbereik liggen, als je maar bepaalde producten afneemt of meespeelt in de Postcodeloterij; in een tijd waarin de economie drijft op onverzadigbare hebzucht; in een tijd waarin pech een privilegie lijkt te zijn voor ingezetenen van ontwikkelingslanden. Pech moet je schouderophalend kunnen accepteren, waarna je gewoon weer de draad van je leven oppakt.

Als alles meezit, hebben we optocht, maar als de optocht stagneert, staan we in een vervelende file.

Schik je in je lot, doe de raampjes een beetje open, zet een mooie CD op en mediteer achter het stuur. Maar je kunt natuurlijk ook eens een keer naar de hemel, de wolken, het landschap (indien dat er nog is) kijken en daarvan genieten.

 

  1. Besluiteloosheid

‘Aarzelen’ is etymologische verwant met ‘aars’. Wie aarzelt, draait met zijn gat. Er zijn heilzamere gymnastiekoefeningen dan deze en er zijn aangenamere manieren om je tijd te verdoen. Aarzelen, weifelen en twijfelen kunnen evenwel nuttige bezigheden zijn, wanneer voorzichtigheid geboden is. Bij twijfel moet je niet inhalen, maar als je bij jezelf die twijfel niet kunt wegnemen, blijf je achter die stinkende oldtimer hangen. Besluiteloosheid komt voort uit de angst om de verkeerde beslissing te nemen. Dat hoeft geen fatale beslissing te zijn, maar kan bijvoorbeeld ook een besluit zijn waar je later slechts enige spijt van krijgt, de keuze van een nieuw kledingstuk, een CD of iets dergelijks.

We zouden zelfs onderscheid kunnen maken tussen grote en kleine twijfel. In geval van grote twijfel is het zaak om lichaam en geest op de gebruikelijke manier tot rust te brengen en dan alles kalm nog eens te overwegen. Bij kleine twijfels, bij voorbeeld tussen twee futiele keuzemogelijkheden, doe je het volgende. Je gooit een muntstuk op en laat kop of munt beslissen. Maar let op: heb je daarna moeite om de beslissing van het lot te accepteren, besluit dan tot het tegendeel. En doe daarna niet moeilijk meer,

Tip: besluit vandaag nog om in het vervolg het aarzelen te beperken tot een bepaalde tijdseenheid, die afhankelijk is van de zwaarte en de onherroepelijkheid van de te nemen beslissing. En mocht je toevallig niet kunnen kiezen tussen twee zaken die elkaar niet uitsluiten, dan kun je altijd nog besluiten voor allebei.

 

Tot hier mijn anti-zelfhulphulp. Nu moet je zelf verder kunnen.